Blog Brenda Anna

Deze ongeziene poort staat altijd open. Er is geen sleutel in een sleutelgat van een beveiligde deur voor nodig. Je bent altijd welkom. Reis je mee?

Ik parkeer mijn vierwieler langs de weg en we stappen het stralende winterse weer in. Een frisse wind en de zonnestralen op mijn huid beloven een gezonde lente. Dochter en ik, lopen armpie-door en ik krijg uitgebreide uitleg over een nieuwe wimperkrulmethode. Waarbij ik als beelddenker een stripje op haar oogleden zag met vastgeplakte wimpers.  We wandelen door en luisterend naar haar passie voor make up krijg ik te horen dat het toch iets anders is.  Ik geniet van ons samenzijn en dit fijne uitje waar ze mij voor uitnodigde.

Alles straalt om ons heen. De mossen en varens hebben zelfs hun groene kleed al aangetrokken. Dochterlief zegt: ‘Het lijkt wel een sprookjesbos waar elfen en kabouters wonen. Kijk eens hoe mooi die varens aan de voet van elke boom groeien.’

En ineens begrijp ik het gevoel van diepe rust tijdens wandelingen in de natuur. Het is de ongeziene poort van Zijn waar ik door wordt geraakt. We lopen de deur door van het veld dat de natuur heeft gecreëerd. Het is de frequentie van Zijn, er mogen zijn en gewoon je ding doen. Zonder erover na te denken, te oordelen of anders willen zijn. De natuur is. Zodra ik een bos in wandel ervaar ik een verandering van energie en zojuist begreep ik waardoor dat komt. Ik stap het huis van de natuur in waar het vredig, stil en rustig is. Dit leeft de natuur, omdat het z’n natuur is. Net als bij vrienden en familie waar je een andere energie ervaart, omdat zij vanuit hun natuur zijn gegroeid in hun frequentie.

Ik schrik ‘wakker’ uit mijn droombubbel, want plotsklaps staat er een blond gekrulde dreumes voor ons (a look a like van Shirley Temple) en ze zegt met grote verwonderende ogen: ‘Ohw WAUW!’ Alsof dit kind van Licht voor het eerst iets moois ziet. Misschien zag zij dezelfde prachtige energie die ik vanuit mijn bubbel zag.

Niet eens zover hier vandaan staat het bos van Zijn. Een aanrader om een volgende keer dat je de natuur in gaat je te realiseren dat je de ongezien poort van Zijn in gaat en dat je een welkome gast bent.