Blog Brenda Anna

Ik hou niet van films waarin geweld de rode draad is. Niet van verhalen die draaien om jaloezie, manipulatie, machtsstrijd, satanisme, vechtlust, vernietiging en misbruik. Mijn lichaam reageert er direct op.

En toch… wanneer ik fb open, lijkt het alsof de wereld zelf in een thriller is veranderd. Oorlog. Geweld. Manipulatie. Waarheden die schuiven. Systemen die kraken. Een voortdurende ondertoon van dreiging.

Ik begrijp heel goed dat er voor bevrijding van dit duivelse monster dat als een verstrikte kluwen om ieders leven is geweven radicale veranderingen nodig zijn. Soms voelt het alsof we collectief in een script zijn beland dat steeds donkerder wordt geschreven...en ik kan mij niet herinneren dat ik auditie heb gedaan.Of staat het soms toch op het 'contract for life' geschreven? (maar dat is een heel andere story, dus laat ik dat even links liggen) Hier is wat ik wel ben gaan begrijpen: ik kan de wereld niet onmiddellijk herschrijven, maar ik blijf wél kiezen welke wereld ik van binnen laat groeien.

Spirituele volwassenheid betekent voor mij niet dat ik wegkijk. Integendeel. Het betekent dat ik steeds zorgvuldiger ben met wat ik binnenlaat. Dat ik niet langer onbewust verbonden blijf met media die vooral rampspoed zendt en mijn zenuwstelsel in een staat van voortdurende alertheid houdt.

Ik heb de verantwoordelijkheid om te kiezen voor harmonie in mezelf. En daar werk ik voortdurend aan. Dat betekent ook: kiezen voor gelijkgestemden. Kiezen voor activiteiten die voedend zijn. Voor gesprekken die verdiepen in plaats van verharden. Voor mensen die zich voeden met bewustzijn.

En misschien nog belangrijker: wanneer het in míj donker is, wanneer boosheid, machteloosheid of verdriet opkomt, dan kies ik ervoor dat niet onmiddellijk naar buiten te projecteren. Ik trek me terug in mijn hol. Ik reflecteer op mezelf. Ik adem terug naar mijn hart. Ik voel de signalen van mijn lijf. Met de eenvoudige reden om datgene te dragen wat binnen mijn mogelijkheden ligt. Ik wil haar eerst zelf ontmoeten. Met zachtheid. Om de scherpe randen eraf te halen voordat ik de buitenwereld weer in ga. Want pas wanneer ik de verbinding met mijn hart voel kan ik kiezen voor warme omarmende woorden van verbinding.



Misschien is dat mijn antwoord op een wereld die soms als een thriller voelt: Niet meegaan met de verharding, maar thuiskomen in mezelf door de innerlijke ruimte te bewaken. En daarbij wil ik de kanttekening maken dat dit zeker geen ontkenning is van het duistere monster dat de wereld over gaat, want ik zie haar, loud & clear! Maar ik weiger gewoon om het groter te maken dan het al is. Ik neem hierin een mede-standpunt aan met de Boeddhisten - Walk for Peace, want ik geloof dat vrede daar begint. Precies daar.

Copyright © 11-02-2026 Brenda Anna