Blog Brenda Anna

Zondags inzicht dat in mn schoot viel: Het vrouwelijk in mij raakt vermoeid van het mannelijke in mij. Hoe breng ik ze weer in een fijne cadans?

In ieder mens wonen twee oerprincipes: het mannelijke en het vrouwelijke. Het mannelijke richt zich naar buiten; komt in actie, het wil scheppen, richting geven, handelen. Het vrouwelijke keert naar binnen; wil ontvangen, voelen, en zich verbinden met het onzichtbare.

Wanneer het mannelijke in ons te veel overheerst, raakt het vrouwelijke in ons vermoeid. Dan vullen we het leven in volgens de klok aan de wand, afgesneden van de diepere stroom. Maar het vrouwelijke in ons herinnert ons aan een ander ritme: de innerlijke klok, afgestemd op de adem van het Leven zelf.

Om van het mannelijke in het vrouwelijke te geraken nodigt de vertraagde tijd ze uit - voor mij persoonlijk is dat de verstilling in gaan. Wanneer wij leren luisteren naar die vertraging, verandert doen in meebewegen, handelen in flow en komen ze in een heilig ritme. Het mannelijke hoeft niet langer te forceren, maar stelt zich in dienst van de intuïtieve wijsheid van het vrouwelijke.

Hun gezamenlijke dans wordt zichtbaar in een harmonieus spel. Zo herontdekken we ons oorspronkelijke Zijn: waar kracht en overgave elkaar dragen, waaruit ons leven zich ontvouwt als deel van een groter kosmisch geheel.



Welke van de twee vraagt jou aandacht vandaag: het mannelijke of vrouwelijke?

Copyright © 28-9-2025 Brenda Anna