Blog Brenda Anna

Wat onbegrepen is, blijkt later richting te zijn

Wat ik zie is dat er in elke tijd mensen zijn die niet direct “passen” in de patronen van hun omgeving. Denk aan Einstein, Rumi of bijvoorbeeld Maria Magdalena. Maar ook de guru’s, sjamanen en wisdom keepers hebben kwaliteiten waar de gemiddelde mens verward van raakt. Hun manier van kijken wijkt af van wat gebruikelijk is; hun keuzes lijken onlogisch; hun woorden voelen te groot of te vroeg.

Toch is er een terugkerend patroon in de menselijke geschiedenis te zien. Degene die we eerst niet begrijpen, blijkt later degene te zijn die het volgende hoofdstuk zichtbaar heeft gemaakt. Zij kunnen dat omdat hun innerlijke kompas al luistert naar een veld dat nog niet volledig is doorgedrongen in het collectieve bewustzijn.

Wanneer iemand anders denkt, anders voelt of anders waarneemt, ontstaat er vaak verwarring bij de ontvanger. We proberen hun 'nieuwe' perspectief in bekende kaders te plaatsen, maar dat lukt niet. Wat we dan doen met dit “te vreemd” of “te complex”, we stoppen ons hoofd in het zand. Ik wilde er bijvoorbeeld van weg. Maar de keren dat ik bleef, betekende achteraf dat ik een poort van nieuw bewustzijn was door gegaan.

De meeste mensen bewegen vanuit het ritme van de grotere groep. Maar sommigen bewegen vanuit een ritme dat al resoneert met dat wat nog moet ontstaan. Het verschil in tempo voelt als onduidelijkheid. Niet omdat de één beter is dan de ander, maar omdat de tijdlijnen nog niet zijn afgestemd.

Op het moment dat een samenleving, gemeenschap of kleine groep in een nieuwe fase komt, worden de inzichten van de “onbegrepenen” ineens zichtbaar. Zo kijken we nu met bewondering naar de verfijning van Rumi's gedichten, of de wijsheid waarmee Einstein het onbekende onderzocht. En ook de energie van Maria Magdalena kunnen we nu wel waarnemen.

Wat eerder onlogisch leek, wordt vanzelfsprekend. Wat te vroeg kwam, wordt ineens precies op tijd.

Dus mag ik je uitnodigen om met andere ogen te kijken en het onbekende vanuit een bredere perspectief te ontvangen. Zodat de rol van de - nog onbekende - nieuwe leiders in het licht mag komen te staan. Niet omdat zij hem opeisen, maar omdat wij voelen: “Jij ziet iets wat wij nu ook beginnen te zien.”

Ik weet zeker dat het niet hun missie is om voorop te lopen, maar wel om ons te helpen herinneren wat de richting is. Hun soul mission is niet om de toekomst te bezitten, maar om een richting te geven. Niet als profeten, niet als uitverkorenen, maar als stille dragers van een visie die wacht tot het collectief eraan toe is.

Dus herinner jezelf op momenten dat je iemand ontmoet die je in eerste instantie niet begrijpt, dat deze later degene kan zijn die je herinnert aan wat je altijd, diep van binnen, al wist.

< Ouder bericht

Nieuwer bericht >